Paslı Kilit

Değerli Vahit Hocam,

Millidevletgazetesi’nde: “Milliyetçiliğimizin Kaynakları-106” başlığı altında, 28.06.2023 tarihinde yayımlanan İttihat ve Terakki Cemiyeti ile ilgili yazınızı dikkatlice okudum.

Böyle bir konuyu bütün detayı ile ortaya koymak gerçekten de bugünkü Türk aydınının en öneli görevleri arasındadır. Bu sebeple makalenizden dolayı size teşekkür ediyorum.  Bu konuyu tartışma dönemi başlatmak, zamanın Hüseyinzade Ali Turan Beylerin, Ziya Gökalp Beylerin yeni bir düşünce hayatını başlatması gibi bir başlangıç teşkil etmesini temenni ediyorum. Siz düşünmüş, olayı kaleme almışsınız. Aynı konuyu daha detaylı bir şekilde, güncel hale getirerek tartışma geleneğinin henüz en hızlı İttihat ve Terakki taraftarları bile bilimsel bir tarzda, bütün yönleriyle tartışılır hale getirememektedir. İnşallah sizin bu çalışmanız bir başlangıç olur.

Yazınızdaki aşağıdaki paragrafı son derece önemli buluyorum:

“Günümüzde bu cemiyete en katı karşıtlığın siyasal İslamcılardan geldiği görülür. Onlara göre milliyetin, özellikle de Türklüğün telaffuzu bile din açısından sakıncalı bir durumdur. Bu cemiyet, insanlarda Türklük duygusunu uyandırmış ve dolayısıyla Osmanlı egemenliğindeki azınlıklar da onlardan etkilenerek kendi uluslarına sahip çıkma gereği duymuşlar ve Osmanlı böylece parçalanmıştır.”

Değerli Hocam, İttihat ve Terakki dönemini gerçekte iki ana bölümde incelemek gerekmektedir.

Birincisi; 1902 yılında Mısır’da Şura-yı Ümmet Gazetesi’nde ilan edilen programdan sonra 1912 yılana kadar geçen zaman.
İkincisi ise; 1912’den kurucuların ülkeyi terk ettikleri güne kadar geçen zaman!

İttihat ve Terakki’nin insanlarda Türklük duygusunu uyandırdıkları zaman artık devletin yıkılışını önlemeyecekleri zamana denk gelmektedir. Tabii ki bu çabalar da boşa gitmiştir. İttihad-ı Anasır’ı ve daha sonra İttihad-ı İslam’ı da ilan etmeleri devletin yıkılışını önleyememiştir. İpin ucu bir defa kaçırılıştır.

Devletin yıkılışın İttihad-ı Anasır ile sağlayamayacaklarını anlayınca İttihad-ı İslam çaresine başvurmuşlardır. Her iki durumda da iş işten geçmiştir. Osmanlının kuvvetli rakipleri çoktan harekete geçmiş, İttihad-ı Anasır’ı meydana getiren “Tebai Osmanî’yi” daha sonra da İttihad-ı İslam sarılan bütün odakları kontrol altına almayı başarmışlardır. İngiliz Muhipleri Cemiyeti’ni, dolayısıyla Mustafa Sabri Efendileri unutmamak gerekir.

Sizin de yazınızda paylaştığınız, İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin 1902 yılında Mısır’da yayımlanan Şura-yı Ümmet gazetesi tarafından ilan edilen programın 3. Maddesinde: “Kurtuluş ve saadet Osmanlılıkta olduğu için bütün Osmanlıların ittihadını (birliğini/kaynaşmasını) sağlamak, 5. Maddesinde: Osmanlı hanedanı ve hilafet makamını, vatan ve millete faydalı olacak surette kuvvetlendirmek şeklindeki amaçlarına bugünkü Siyasal İslamcıların  itiraz etmeleri mümkün değil. Başlangıçta Cemiyet Osmanlılığı ve Hilafeti savunmaktadır.

Makedonya’da başlayan II. Meşrutiyeti ilan etme faaliyetleri sebebiyle Sultan Abdülhamit’e karşı oluşu o zaman için İstanbul’daki Saray’a yakın olan basını ayaklandırmıştır.

II. Meşrutiyeti ilan ettirdikleri halde, bir başka deyişle darbe yaptıkları halde Padişahlık müessesini ortadan kaldırmamışlardır. Rejimi ortadan kaldırmamışlardır.

1912 yılından sonra Balkan Savaşlarını başlamasını önleyememişler, mağlubiyetler arka arkaya gelince akılları başlarına gelmiş, bir takım İdeolojik tedbirler almış, Babıali Baskınını yaparak Sadrazam Kâmil Paşa’yı devirmiş, Mahmut Şevket Paşa’yı ortadan kaldırmış ve hiç olmazsa Edirne ve civarını kurtarmayı başarmışlardır. Osmanlı İmparatorluğunun Birinci Dünya Savaşı’na girmesine vesile olan İttihatçıların Almanlarla nasıl işbirliği yaptığını bugün açıkça görebilmekteyiz.

Halaskâran-ı Zabitan’ın, İttihat ve Terakki Fırkası’nın fütursuz politikalarına karşı ordu içinden bir protesto hareketi olarak doğduğu ve bu protestoların Prens Sebahattin (ve tabii ki sekreteri Bosna Hersekli İngiliz casusu ve Mason Saffet Mithat Tozan), Masonların hakim olduğu Melamiler gibi kuvvetler tarafından nasıl büyük bir faciaya dönüştürüldüğü, İttihat ve Terakki Fırkası’nın bundan büyük faydalar sağladığı gayet açıktır. Talat Paşa’nın, yakalanacağını haber aldığı muhalif Prens Sebahattin’in yurt dışına kaçması için haber gönderdiğini hiç kimse göz ardı edemez. Hem muhalefetin, hem İttihat ve Terakki’nin arkasındaki (mesela Emanuel Karasu) kuvvetlerin Türk siyasetiyle nasıl oyun oynadığı ve devletin siyasetine nasıl hâkim olduğu gün gibi aşikârdır.

Dağılmaya yüz tutmuş imparatorluğu kurtarmak için yapılan İslamcılık faaliyeti fayda etmeyince Türkçülük çaresine başvurmak İttihatçıları kahraman yapmaya yetmez. İşte bu ikinci dönemde gösterdikleri kahramanlıklardan dolayı bugünkü milliyetçiler İttihatçıları severler.

Netice olarak, hiçbir saplantıya düşmeden bu mesele iyice araştırılmalıdır. Etkilerinin bugün bile devam ettiğini gördüğümüz İttihat ve Terakki Cemiyeti hareketini –özellikle milliyetçi kesimlerin- çok iyi bilmesi gerekmektedir.

Böylesine tartışmaya hazır bir yazıyı kaleme aldığınız için size minnettarım değerli Hocam. İttihat ve Terakki Fırkası zamanında işlenen bazı cinayetlerin bugün bile çözülememiş olması bu konuya kafa yoran yazarlarımızı düşündürmelidir.

Bugün hala o zamanki “Terakki” hareketini destekleyenlerin arkasında kimlerin olduğunu, amaçlarının ne olduğunu iyice araştırmak ve bu konuyu iyice düşünmek gerekmektedir.

Bu vesileyle saygılarımı sunuyorum.

Değerli dostlar,

19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramı ve önümüzdeki kritik seçim vesilesiyle sık sık okuduğum Falih Rıfkı Atay’ın ZEYTİNDAĞI kitabından aşağıdaki anekdotu sizlerle paylaşma ihtiyacı hissettim. Muhakkak okuyan her dostun kafasında birtakım soru işaretleri ve “acaba” lar oluşacaktır.

Zeytindağı, 35. ve 36. sayfalarından aldığım aşağıdaki yazı herhalde sizleri de derin düşüncelere sevk edecektir.

“Atatürk’ün umumi kâtibi Hasan Rıza Soyak’ın babası Necip Bey, Üsküp eşrafından pek dürüst bir efendi idi. 1908 hürriyet savaşından önce, İttihatçılarla münasebette bulunduğu vakit, Enver Bey de ona defalarca misafir olmuştu. Kendisini pek sayar, gördükçe elini öperdi. Bir sultanla evlendikten sonra da eşini yabancı erkek olarak yalnız onun yanına çıkarmıştı.

İttihat ve Terakki umumî merkezi Birinci Dünya Savaşı’nın son yılında artık zaferden umut kesmişti. Rusya da yıkıldığına göre, tekli barış yapma imkânı aramak fikri hepsini sarmıştı. Fakat Enver Paşa’ya bu bahsi açmaya hiçbirinin cesareti yoktu.

Bir gün Necip Bey’i merkeze çağırdılar. Durumu ve düşündükleri son çareyi anlattıktan sonra:

– Dinlese dinlese seni dinler! Bir vatan vazifesidir, teşebbüs et, dediler.

Necip Bey, Enver’in yalısına gideceği günün sabahı evdekilere:

– Bugün çok ehemmiyetli bir vazife yapmaya gidiyorum, inşallah muvaffak olurum dedi.

Enver, kendisini öğle yemeğine alıkoydu. Sofrada Necip Bey bahsi açtı, dili döndüğü kadar konuştu. Enver Bey sonuna kadar dinledikten sonra:
“Vah Necip Bey vah, seni de zehirlemişler. Sen ki maneviyata inanırsın. Bilmiş ol ki ben Allah tarafından Büyük Türk hakanlığını kurmaya vekilim. Git evinde rahat uyu!”

Necip Bey eve döndüğünde şöyle diyordu:
– Eğer bu adam Harbiye Nazırı, Başkumandan vekili ve Yaver-i Hazreti Şehriyari olmasa yeri doğrudan doğruya tımarhanedir. “

Bugünlerde “Bir İngiliz Ajanının Gözünden Yemen ve Yemen’de Türk İdaresi-(Bahtsız Arabistan ve Yemen’de Türkler) kitabını okuyorum.

Kitabın yazarı: Wyman Bury.

Çeviren: İlker Can

Yayınevi: Kayıt

Yayın Tarihi: 2021

Bugünlerde Yemen’le ilgili okumalar yapıyorum. Türkler neden Yemen’e gitti? Yemen’i neden ve nasıl kaybettik?

Kitabın yazarı İngiliz ajanı Wyman Bury’nin Yemen’deki adı Şeyh Abdullah Mansur’dur. Şeyh Abdullah Mansur tam bir Yemenlidir. Esmer, suratı yanmış, sakalları seyrek, beş vakit namaz kılan, sadaka veren, İslam dinini yayan, Yemenli kıyafetleri giyen, belindeki kuşağının içinde her Yemenli gibi kaması olan bir sade vatandaş gibidir.

Yemen’in elimizden çıkmasında asıl adı Wyman Bury olan “Şeyh Abdullah Mansur” adlı bu İngiliz ajanının büyük rolü olmuş.

İngiliz istihbaratı İslam coğrafyasını ele geçirmede dini terminolojiyi çok iyi kullanmıştır. Şeyh Nazım Kıbrisi de bunlardan biridir.

Osmanlı Devleti’nin yıkılışı büyük ölçüde İngiliz ajanlarının ön çalışmaları neticesinde mümkün olabilmiştir. İngilizler bugün de aynı sinsi ajanları kullanmaya devam ediyorlar. Basında İran Milli Savunma Bakan Yardımcısının 50 yıl İngiltere’ye İran Ordusu hakkında istihbarat verdiği haberi çıktı bugün. Sarsıldım, üzüldüm. Acaba İngilizler bugün bizim ülkemizde hangi elemanları kullanıyorlar diye düşündüm.

Yayıncı kitabın arka kapak yazısında şu ifadeleri kullanmış. Sizin de ilginç bulacağınıza inanıyorum.

“Milletler, kendilerini oluşturan bireylerin sırtında yükselirler; İngilizlere dünya hâkimiyetinin kapılarını açan, yetiştirdiği ajanlarının özverili ve bilimsel çalışmalarıdır. Türk toplumu olarak herkesin bildiği bir Arabistanlı Lawrens vardır. Fakat Lawrens, tek bir kişiden ibaret değildir; onun gibi Osmanlı İmparatorluğunun her tarafına dağılmış, yerel kıyafetler giyen, yerel dili konuşan ve her şeyden önemlisi İslam dininin ibadetlerini aksatmadan yerine getiren yüzlerce belki binlerce ajan bulunmaktadır. Arabistan için Thomas Edward Lawrens, Irak için Gertruth Bell, Yemen için G. Wyman Bury ve ismini bilmediğimiz daha niceleri. George Wyman Bury ya da Yemen’de kullandığı ismi ile (Şeyh) Abdullah Mansur, Osmanlı Devletinin yıkılma sürecinde imparatorluğun her yerinde faaliyet gösteren yüzlerce belki de binlerce ajandan sadece biridir. Abdullah Mansur (G.Wyman Bury), İngiliz olmasına rağmen Yemen’de aralarında bulunduğu Araplar gibi yaşamaktadır. Görünüşte ibadetlerini aksatmayan ve çoğunlukla cemaatle namaz kılan, asla içki içmeyen, fakirlere sadaka veren, ihtiyacı olana yardım eden ve dostlarına ikramda asla kusur etmeyen başarılı bir istihbarat ajanıdır. Biz, kutsal toprakları korumak ve Yemen’de hâkimiyetimizi devam ettirmek için Anadolu’dan yüzbinlerce Mehmetçiğin kanını ve devlet hazinesinden milyonlarca altını Yemen’e akıtırken, orada huzuru bozmak ve isyan çıkarmak için sadece iyi eğitimli birkaç ecnebi ajanı yeterli olmuştur.

Türkçeye çevirisi yapılan bu kitap Yemen’deki İngiliz ajanlardan biri olan G. Wyman Bury’e aittir.”

Değerli Bayrak okuyucusu, size bu sayıda önemli bulduğum bir kitabı tanıtacağım:

Kitabın adı: İran’da Soluyor Çiçekler

Yazarı: Behman Nirumand.

Yayıncı: Belge Yayınları.

Yıl: 1987

Bu kitabı, ülkemizin halen içinde bulunduğu geçiş sürecinin manasını anlamak için çok önemli buluyorum. Bir daha, bir daha okumak istiyorum.

Sizin için kitaptan bazı alıntılar da yaparak neden böyle düşündüğümü açıklamaya çalışacağım.

Kitapta yazar, Humeyni devriminin rejimi nasıl değiştirdiğini ve İran’da hayatı nasıl adım adım solgunlaştırdığını anlatmış.

“İran’da Soluyor Çiçekler”

Çok anlamlı, değil mi?

Behman Nirumand solcu bir insandır. Berlin’de felsefe, Alman ve Fars Dili-Edebiyatı öğrenimi görmüş. Şah rejimine karşı faaliyetlerde bulunduğu için SAVAK (İran istihbarat örgütü) korkusundan Almanya’ya kaçmış. Almanya’da uzun yıllar kalmış. Ve tabii ki ülkesini özlemiş. Özlemini aşağıdaki satırlarla dile getirmiş. Bu müthiş bir vatan özlemiydi! Etkilendim. Herhalde vatanından ayrı kalan her insan aynı duyguları taşırdı!

Şu duyguları lütfen okuyunuz.

Sonraki Sayfa »

21. Yüzyıl Haçlı Seferleri ve Türkiye

Selçuklu döneminde yapılan Haçlı Seferleri:

1)  Birinci Haçlı Seferi (1096-1099)

2) İkinci Haçlı Seferi (1147-1149)

3)  Üçüncü Haçlı Seferi (1189-1192)

4) Dördüncü Haçlı Seferi (1204)

5) Beşinci Haçlı Seferi (1217-1221)

6) Altıncı Haçlı Seferi (1228-1229)

7) Yedinci Haçlı Seferi (1248-1254)

8) Sekizinci Haçlı Seferi (1268-1270)

Osmanlı devleti döneminde yapılan Haçlı Seferleri:

9)   Sırpsındığı Savaşı 1364

10) Birinci Kosova Meydan Muharebesi 1389

11) Niğbolu Savaşı 1396

12) Varna Savaşı 1444 (Son Haçlı ittifakı)

13)İkinci Kosova savaşı 1448

14)İstanbul’un fethinden sonra 20 devlete karşı Osmanlı’nın 16 yıl süren mücadelesi.

15) ….. bekleniyor…

Değerli dostlar, şu tabloya iyi bakmak lazım. 1. Haçlı Seferi 1096 yılında yapılmış. Yani Malazgirt Meydan Savaşı’ndan 25 yıl sonra. Bu demektir ki Batı alemi Türkleri Anadolu’ya sokmak istememiştir. Bin yıl önce başlamış Batı ile bu temas. Orta Asya’dan gelip Anadolu’yu vatan yapalı bin yıl olmuş neredeyse.

Sonra ardı ardına 14 defa Haçlı Seferi düzenlemişler Türklerin üzerine. Selçuklular döneminde sekiz sefer yapılmış. Osmanlılar Anadolu’ya hakim olduktan sonra ise 6 sefer yapılmış. Batılılar, II. Kosova Savaşı’ndan sonra artık ümitlerini kesmişler. Türkler’in önlerinin kesilemyeceğini anlamış ve geri çekilmişler.

İstanbul’un fethi çok önemli bir dönüm noktası olmuş. Fetihten sonra Türklerin üzerine 20 devlet toplanarak gelmiş. Bu 20 devlete İran ve Gürcistan ve Karaman Oğulları dahildir. Türkler bu 20 devletle 16 yıl süren bir savunma savaşı yapmış. Büyük bir deha ve büyük bir kumandan olan Fatih, bu 20 devleti birbirine düşürerek teker teker yenmiş. Aşağıdaki alıntıyı lütfen okuyunuz.

“Bu sebeple Venedik ile Türkiye arasında 16 yıl sürecek büyük harp patlak vermiştir. Bu harpte Türkiye, büyük devletlerden VENEDNİK, MACARNİSTAN, ALMANYA, LEHİSTAN, ARAGON, KASTİLYA, NAPOLİ, İRAN, diğer devletlerden KIBRIS, RODOS, PAPALIK, PLORANSA, MİLANO, SAOVİE, FERRARA, MODENA, SİENA, LUCCA, PİSA, MANTUA, TRENTO, BURGONYA, CENEVİZ, KARAMAN, GÜRCİSTAN ile savaşa girmiştir ve tek başına hepsini yenmiştir. Yine bu harbi, tahrik eden, organize eden PAPA olmuştur. Bu sefer meseleyi kökünden halletmek için ittifaklar yapmışlardı. Artık gündemde Türkiye’nin taksimi vardı. Yani Türkler’in Avrupa’dan tamamen sürülmesi kararlaştırılmıştı. Uzun-Hasan da Osmanlıları Anadolu’dan Balkanlara atmak azminde idi. Yine Osmanlılara hayat hakkı tanınmıyordu. Durum çok nazikti. Zira Türkiye aleyhine koalisyona girmeyen sadece Çin ve Japon imparatorlukları vardı.”

Dikkat ederseniz 15. Haçlı Seferi için “bekliyoruz!” diye yazdım. Doğu Akdeniz meselesi her an bir yeni haçlı seferinin başlamasına sebep olabilir.

Basından ve televizyon haberlerinden gelişmeleri takip ediyorsunuz. Yine bütün Batı alemi birleşip Türkiye’ye saldırma hesabı içinde. NATO üyesi olduğumuz halde NATO üyesi olan Hıristiyan ülkeler bile bize karşı cephe almış durumda. Hatta stratejik ortağımız olan ABD bile.

Amerika Birleşik Devletleri için; “ABD’nin Türk Milleti ile ve İslam alemi ile müttefik olması mümkün değildir” diye yazmıştım. 2010 yılında yayınlanan kitabımda bu konuyu anlattım. 1950 li yıllardan beri ABD Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni sömürmüştür, kendi emelleri için kullanmıştır. Hala da kullanmaya devam etmiştir. Düşünün ki, savaş yapmak üzere olduğumuz düşmanımıza silah yardımı yapmaktadır. (Kıbrıs Rum kesimine uyguladığı silah ambargosunu kaldırmıştır.) Şu anda NATO müttefiki olan Türkiye toprakları içinde ABD’nin üsleri bulunmaktadır. Mesela; İncirlik. Kürecik! Son derece vahim bir durum. Batı sınırlarımızın hemen ötesinde, Yunanistan toprakları içinde bulunan Dedeağaç’ta üs kurmuş durumda.

Sadece ABD örneğini verdim. Türklerin, Batılı milletler için yapmadığı fedakarlıklar kalmamıştır. Açlıktan ölen İrlanda’ya, Napolyon öncesi Fransız milletine büyük yardımlarımız olmuştur. Görüyoruz ki bu yardımların, bu fedakarlıkların, milletlerarası mücadelelerde hiçbir değeri olmamaktadır.

Türk basınında bazı köşe yazarları hamaset kokan çok güzel yazılar kaleme almaktadır. Bunlardan biri Yeni Şafak Gazetesi yazarı İbrahim Karagül’dür. Bakın Türkiye’nin yeni dönemde aldığı pozisyonu, geldiği noktayı nasıl değerlendiriyor:

“Çünkü savunma yüzyılı bitti.

Çünkü, savunma yüzyılı bitti.

Çünkü, dilenme yüzyılı bitti.

Çünkü, acizlikler yüzyılı bitti.

Çünkü, başkalarının cephesi olma, başkalarının güvenlik ve çıkarlarına göre pozisyon alma, rol üslenme dönemi bitti. O parantez kapandı.

Artık Batı; ABD ve Avrupa Türkiye ile ilişkilerini Türkiye’nin gerçekleri üzerinden yeniden şekillendirmek zorunda kalacak.

Artık Türkiye değil, onlar kendi ezberlerini terk etmek zorunda kalacak.

Çünkü artık durduramayacakları, eski taktiklerin etki edemeyeceği bir güç var. Eski blöflerin, tehditlerin, şantajların, baskıların, aldatma yöntemlerinin işe yaramayacağı bir gerçek var.

Çünkü Avrupa bizim için büyülü bir hedef değil artık. Çünkü biz kendi adresimizi, kendi yolumuzu, kendi gücümüzü kendimiz belirliyoruz. Engellenemeyen, diz çöktürülemeyen, vesayet altında tutulamayan Türkiye’ye bu yolla gelmelerinin hiçbir karşılığı olmayacak.” İbrahim Karagül, Yeni Şafak, 1 Eylül 2020

Sayın yazarın bu konudaki değerlendirmesi gerçekte çok yerinde. Bir Türk çocuğu olarak böyle duyguları paylaşmamak mümkün değil. Keşke dediği gibi olsaydı her şey…

Türkiye’nin durumu şu anda büyük özellik arz ediyor. Türk Ordusu için “Yavuz’un, Fatih’in, Kanuni”nin” ordusu olduğunu düşünerek kaleme alınan bu yazı bizi yanıltır. Türk Ordusu Ergenekon ve 15 Temmuz tertipleri ile çökertilmiştir. Uçakları kullanacak pilotları, donanmada tatbikat yapacak amiralleri bulamadığımız zamanlar olmuştu. Bana göre şu anda -İbrahim Karagül’ün düşündüğü gibi- Batı aleminin haçlı ittifakını bize saldırmaktan caydıracak bir durumda değiliz. Türkiye’yi böyle bir savaşın içine atmayı düşünen devlet adamlarımızın bir daha düşünmesi lazımdır. Bölgede müttefikimiz bile yoktur. Katar’la, Filistin’le bu iş olmaz. Zaten onlar da uluslararası konularda aleyhimize oy kullanmaktadır.

Böyle bir haçlı saldırısı olursa bana göre Türkiye için büyük bir yıkım olur.

Bundan endişe ederim.

Böyle bir savunmayı, ordumuzun güçlendiği, ekonomimizin güçlendiği, müttefiklerimizin çoğaldığı bir zamana ertelemek gerekir diye düşünüyorum.

Böyle bir zamanda hamaset yapmak, böylesine uçarı duygulara kapılmak son derece yanlıştır. Türk Milleti’ne yeni bir Balkan bozgunu, yeni bir dünya savaşı bozgunu yaşatmaktan kaçınılmalıdır. Anlaşmazlıklar diplomasi yoluyla çözülmeye ve zaman kazanmaya çalışılmalıdır. “İntiharı göze alabilen bir milletiz” söylemlerine kulak asılmamalıdır. Yeni bir istiklal savaşı yapmak zorunda kalmak bu çağda son derece tehlikeli olur.

Allah, ordumuza, devletimize ve milletimize zeval vermesin.

Uyarmak vatan borcumdnur.

Mikdat Topçu

03.09.2020

21. Yüzyıl Haçlı Seferleri ve Türkiye

Selçuklu döneminde yapılan Haçlı Seferleri:

1)  Birinci Haçlı Seferi (1096-1099)

2) İkinci Haçlı Seferi (1147-1149)

3)  Üçüncü Haçlı Seferi (1189-1192)

4) Dördüncü Haçlı Seferi (1204)

5) Beşinci Haçlı Seferi (1217-1221)

6) Altıncı Haçlı Seferi (1228-1229)

7) Yedinci Haçlı Seferi (1248-1254)

8) Sekizinci Haçlı Seferi (1268-1270)

Osmanlı devleti döneminde yapılan Haçlı Seferleri:

9)   Sırpsındığı Savaşı 1364

10) Birinci Kosova Meydan Muharebesi 1389

11) Niğbolu Savaşı 1396

12) Varna Savaşı 1444 (Son Haçlı ittifakı)

13)İkinci Kosova savaşı 1448

14)İstanbul’un fethinden sonra 20 devlete karşı Osmanlı’nın 16 yıl süren mücadelesi.

15) ….. bekleniyor…

Değerli dostlar, şu tabloya iyi bakmak lazım. 1. Haçlı Seferi 1096 yılında yapılmış. Yani Malazgirt Meydan Savaşı’ndan 25 yıl sonra. Bu demektir ki Batı alemi Türkleri Anadolu’ya sokmak istememiştir. Bin yıl önce başlamış Batı ile bu temas. Orta Asya’dan gelip Anadolu’yu vatan yapalı bin yıl olmuş neredeyse.

Sonra ardı ardına 14 defa Haçlı Seferi düzenlemişler Türklerin üzerine. Selçuklular döneminde sekiz sefer yapılmış. Osmanlılar Anadolu’ya hakim olduktan sonra ise 6 sefer yapılmış. Batılılar, II. Kosova Savaşı’ndan sonra artık ümitlerini kesmişler. Türkler’in önlerinin kesilemyeceğini anlamış ve geri çekilmişler.

İstanbul’un fethi çok önemli bir dönüm noktası olmuş. Fetihten sonra Türklerin üzerine 20 devlet toplanarak gelmiş. Bu 20 devlete İran ve Gürcistan ve Karaman Oğulları dahildir. Türkler bu 20 devletle 16 yıl süren bir savunma savaşı yapmış. Büyük bir deha ve büyük bir kumandan olan Fatih, bu 20 devleti birbirine düşürerek teker teker yenmiş. Aşağıdaki alıntıyı lütfen okuyunuz.

21. Yüzyıl Haçlı Seferleri ve Türkiye

Selçuklu döneminde yapılan Haçlı Seferleri:

1)  Birinci Haçlı Seferi (1096-1099)

2) İkinci Haçlı Seferi (1147-1149)

3)  Üçüncü Haçlı Seferi (1189-1192)

4) Dördüncü Haçlı Seferi (1204)

5) Beşinci Haçlı Seferi (1217-1221)

6) Altıncı Haçlı Seferi (1228-1229)

7) Yedinci Haçlı Seferi (1248-1254)

8) Sekizinci Haçlı Seferi (1268-1270)

Osmanlı devleti döneminde yapılan Haçlı Seferleri:

9)   Sırpsındığı Savaşı 1364

10) Birinci Kosova Meydan Muharebesi 1389

11) Niğbolu Savaşı 1396

12) Varna Savaşı 1444 (Son Haçlı ittifakı)

13)İkinci Kosova savaşı 1448

14)İstanbul’un fethinden sonra 20 devlete karşı Osmanlı’nın 16 yıl süren mücadelesi.

15) ….. bekleniyor…

Değerli dostlar, şu tabloya iyi bakmak lazım. 1. Haçlı Seferi 1096 yılında yapılmış. Yani Malazgirt Meydan Savaşı’ndan 25 yıl sonra. Bu demektir ki Batı alemi Türkleri Anadolu’ya sokmak istememiştir. Bin yıl önce başlamış Batı ile bu temas. Orta Asya’dan gelip Anadolu’yu vatan yapalı bin yıl olmuş neredeyse.

Sonra ardı ardına 14 defa Haçlı Seferi düzenlemişler Türklerin üzerine. Selçuklular döneminde sekiz sefer yapılmış. Osmanlılar Anadolu’ya hakim olduktan sonra ise 6 sefer yapılmış. Batılılar, II. Kosova Savaşı’ndan sonra artık ümitlerini kesmişler. Türkler’in önlerinin kesilemyeceğini anlamış ve geri çekilmişler.

İstanbul’un fethi çok önemli bir dönüm noktası olmuş. Fetihten sonra Türklerin üzerine 20 devlet toplanarak gelmiş. Bu 20 devlete İran ve Gürcistan ve Karaman Oğulları dahildir. Türkler bu 20 devletle 16 yıl süren bir savunma savaşı yapmış. Büyük bir deha ve büyük bir kumandan olan Fatih, bu 20 devleti birbirine düşürerek teker teker yenmiş. Aşağıdaki alıntıyı lütfen okuyunuz.

21. Yüzyıl Haçlı Seferleri ve Türkiye

Selçuklu döneminde yapılan Haçlı Seferleri:

1)  Birinci Haçlı Seferi (1096-1099)

2) İkinci Haçlı Seferi (1147-1149)

3)  Üçüncü Haçlı Seferi (1189-1192)

4) Dördüncü Haçlı Seferi (1204)

5) Beşinci Haçlı Seferi (1217-1221)

6) Altıncı Haçlı Seferi (1228-1229)

7) Yedinci Haçlı Seferi (1248-1254)

8) Sekizinci Haçlı Seferi (1268-1270)

Osmanlı devleti döneminde yapılan Haçlı Seferleri:

9)   Sırpsındığı Savaşı 1364

10) Birinci Kosova Meydan Muharebesi 1389

11) Niğbolu Savaşı 1396

12) Varna Savaşı 1444 (Son Haçlı ittifakı)

13)İkinci Kosova savaşı 1448

14)İstanbul’un fethinden sonra 20 devlete karşı Osmanlı’nın 16 yıl süren mücadelesi.

15) ….. bekleniyor…

Değerli dostlar, şu tabloya iyi bakmak lazım. 1. Haçlı Seferi 1096 yılında yapılmış. Yani Malazgirt Meydan Savaşı’ndan 25 yıl sonra. Bu demektir ki Batı alemi Türkleri Anadolu’ya sokmak istememiştir. Bin yıl önce başlamış Batı ile bu temas. Orta Asya’dan gelip Anadolu’yu vatan yapalı bin yıl olmuş neredeyse.

Sonra ardı ardına 14 defa Haçlı Seferi düzenlemişler Türklerin üzerine. Selçuklular döneminde sekiz sefer yapılmış. Osmanlılar Anadolu’ya hakim olduktan sonra ise 6 sefer yapılmış. Batılılar, II. Kosova Savaşı’ndan sonra artık ümitlerini kesmişler. Türkler’in önlerinin kesilemyeceğini anlamış ve geri çekilmişler.

İstanbul’un fethi çok önemli bir dönüm noktası olmuş. Fetihten sonra Türklerin üzerine 20 devlet toplanarak gelmiş. Bu 20 devlete İran ve Gürcistan ve Karaman Oğulları dahildir. Türkler bu 20 devletle 16 yıl süren bir savunma savaşı yapmış. Büyük bir deha ve büyük bir kumandan olan Fatih, bu 20 devleti birbirine düşürerek teker teker yenmiş. Aşağıdaki alıntıyı lütfen okuyunuz.

“Bu sebeple Venedik ile Türkiye arasında 16 yıl sürecek büyük harp patlak vermiĢtir. Bu harpte Türkiye, büyük devletlerden VENEDİK, MACARİSTAN, ALMANYA, LEHİSTAN, ARAGON, KASTİLYA, NAPOLİ, İRAN, diğer devletlerden KIBRIS, RODOS, PAPALIK, PLORANSA, MİLANO, SAOVİE, FERRARA, MODENA, SİENA, LUCCA, PİSA, MANTUA, TRENTO, BURGONYA, CENEVİZ, KARAMAN, GÜRCİSTAN ile savaşa girmiştir ve tek başına hepsini yenmiştir. Yine bu harbi, tahrik eden, organize eden PAPA olmuştur. Bu sefer meseleyi kökünden halletmek için ittifaklar yapmışlardı. Artık gündemde Türkiye’nin taksimi vardı. Yani Türkler’in Avrupa’dan tamamen sürülmesi kararlaştırılmıştı. Uzun-Hasan da Osmanlıları Anadolu’dan Balkanlara atmak azminde idi. Yine Osmanlılara hayat hakkı tanınmıyordu. Durum çok nazikti. Zira Türkiye aleyhine koalisyona girmeyen sadece Çin ve Japon imparatorlukları vardı.”

Dikkat ederseniz 15. Haçlı Seferi için “bekliyoruz!” diye yazdım. Doğu Akdeniz meselesi her an bir yeni haçlı seferinin başlamasına sebep olabilir.

Basından ve televizyon haberlerinden gelişmeleri takip ediyorsunuz. Yine bütün Batı alemi birleşip Türkiye’ye saldırma hesabı içinde. NATO üyesi olduğumuz halde NATO üyesi olan Hıristiyan ülkeler bile bize karşı cephe almış durumda. Hatta stratejik ortağımız olan ABD bile.

Amerika Birleşik Devletleri için; “ABD’nin Türk Milleti ile ve İslam alemi ile müttefik olması mümkün değildir” diye yazmıştım. 2010 yılında yayınlanan kitabımda bu konuyu anlattım. 1950 li yıllardan beri ABD Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni sömürmüştür, kendi emelleri için kullanmıştır. Hala da kullanmaya devam etmiştir. Düşünün ki, savaş yapmak üzere olduğumuz düşmanımıza silah yardımı yapmaktadır. (Kıbrıs Rum kesimine uyguladığı silah ambargosunu kaldırmıştır.) Şu anda NATO müttefiki olan Türkiye toprakları içinde ABD’nin üsleri bulunmaktadır. Mesela; İncirlik. Kürecik! Son derece vahim bir durum. Batı sınırlarımızın hemen ötesinde, Yunanistan toprakları içinde bulunan Dedeağaç’ta üs kurmuş durumda.

Sadece ABD örneğini verdim. Türklerin, Batılı milletler için yapmadığı fedakarlıklar kalmamıştır. Açlıktan ölen İrlanda’ya, Napolyon öncesi Fransız milletine büyük yardımlarımız olmuştur. Görüyoruz ki bu yardımların, bu fedakarlıkların, milletlerarası mücadelelerde hiçbir değeri olmamaktadır.

Türk basınında bazı köşe yazarları hamaset kokan çok güzel yazılar kaleme almaktadır. Bunlardan biri Yeni Şafak Gazetesi yazarı İbrahim Karagül’dür. Bakın Türkiye’nin yeni dönemde aldığı pozisyonu, geldiği noktayı nasıl değerlendiriyor:

“Çünkü savunma yüzyılı bitti.

Çünkü, savunma yüzyılı bitti.

Çünkü, dilenme yüzyılı bitti.

Çünkü, acizlikler yüzyılı bitti.

Çünkü, başkalarının cephesi olma, başkalarının güvenlik ve çıkarlarına göre pozisyon alma, rol üslenme dönemi bitti. O parantez kapandı.

Artık Batı; ABD ve Avrupa Türkiye ile ilişkilerini Türkiye’nin gerçekleri üzerinden yeniden şekillendirmek zorunda kalacak.

Artık Türkiye değil, onlar kendi ezberlerini terk etmek zorunda kalacak.

Çünkü artık durduramayacakları, eski taktiklerin etki edemeyeceği bir güç var. Eski blöflerin, tehditlerin, şantajların, baskıların, aldatma yöntemlerinin işe yaramayacağı bir gerçek var.

Çünkü Avrupa bizim için büyülü bir hedef değil artık. Çünkü biz kendi adresimizi, kendi yolumuzu, kendi gücümüzü kendimiz belirliyoruz. Engellenemeyen, diz çöktürülemeyen, vesayet altında tutulamayan Türkiye’ye bu yolla gelmelerinin hiçbir karşılığı olmayacak.” İbrahim Karagül, Yeni Şafak, 1 Eylül 2020

Sayın yazarın bu konudaki değerlendirmesi gerçekte çok yerinde. Bir Türk çocuğu olarak böyle duyguları paylaşmamak mümkün değil. Keşke dediği gibi olsaydı her şey…

Türkiye’nin durumu şu anda büyük özellik arz ediyor. Türk Ordusu için “Yavuz’un, Fatih’in, Kanuni”nin” ordusu olduğunu düşünerek kaleme alınan bu yazı bizi yanıltır. Türk Ordusu Ergenekon ve 15 Temmuz tertipleri ile çökertilmiştir. Uçakları kullanacak pilotları, donanmada tatbikat yapacak amiralleri bulamadığımız zamanlar olmuştu. Bana göre şu anda -İbrahim Karagül’ün düşündüğü gibi- Batı aleminin haçlı ittifakını bize saldırmaktan caydıracak bir durumda değiliz. Türkiye’yi böyle bir savaşın içine atmayı düşünen devlet adamlarımızın bir daha düşünmesi lazımdır. Bölgede müttefikimiz bile yoktur. Katar’la, Filistin’le bu iş olmaz. Zaten onlar da uluslararası konularda aleyhimize oy kullanmaktadır.

Böyle bir haçlı saldırısı olursa bana göre Türkiye için büyük bir yıkım olur.

Bundan endişe ederim.

Böyle bir savunmayı, ordumuzun güçlendiği, ekonomimizin güçlendiği, müttefiklerimizin çoğaldığı bir zamana ertelemek gerekir diye düşünüyorum.

Böyle bir zamanda hamaset yapmak, böylesine uçarı duygulara kapılmak son derece yanlıştır. Türk Milleti’ne yeni bir Balkan bozgunu, yeni bir dünya savaşı bozgunu yaşatmaktan kaçınılmalıdır. Anlaşmazlıklar diplomasi yoluyla çözülmeye ve zaman kazanmaya çalışılmalıdır. “İntiharı göze alabilen bir milletiz” söylemlerine kulak asılmamalıdır. Yeni bir istiklal savaşı yapmak zorunda kalmak bu çağda son derece tehlikeli olur.

Allah, ordumuza, devletimize ve milletimize zeval vermesin.

Uyarmak vatan borcumdnur.

Mikdat Topçu

03.09.2020

Dikkat ederseniz 15. Haçlı Seferi için “bekliyoruz!” diye yazdım. Doğu Akdeniz meselesi her an bir yeni haçlı seferinin başlamasına sebep olabilir.

Basından ve televizyon haberlerinden gelişmeleri takip ediyorsunuz. Yine bütün Batı alemi birleşip Türkiye’ye saldırma hesabı içinde. NATO üyesi olduğumuz halde NATO üyesi olan Hıristiyan ülkeler bile bize karşı cephe almış durumda. Hatta stratejik ortağımız olan ABD bile.

Amerika Birleşik Devletleri için; “ABD’nin Türk Milleti ile ve İslam alemi ile müttefik olması mümkün değildir” diye yazmıştım. 2010 yılında yayınlanan kitabımda bu konuyu anlattım. 1950 li yıllardan beri ABD Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni sömürmüştür, kendi emelleri için kullanmıştır. Hala da kullanmaya devam etmiştir. Düşünün ki, savaş yapmak üzere olduğumuz düşmanımıza silah yardımı yapmaktadır. (Kıbrıs Rum kesimine uyguladığı silah ambargosunu kaldırmıştır.) Şu anda NATO müttefiki olan Türkiye toprakları içinde ABD’nin üsleri bulunmaktadır. Mesela; İncirlik. Kürecik! Son derece vahim bir durum. Batı sınırlarımızın hemen ötesinde, Yunanistan toprakları içinde bulunan Dedeağaç’ta üs kurmuş durumda.

Sadece ABD örneğini verdim. Türklerin, Batılı milletler için yapmadığı fedakarlıklar kalmamıştır. Açlıktan ölen İrlanda’ya, Napolyon öncesi Fransız milletine büyük yardımlarımız olmuştur. Görüyoruz ki bu yardımların, bu fedakarlıkların, milletlerarası mücadelelerde hiçbir değeri olmamaktadır.

Türk basınında bazı köşe yazarları hamaset kokan çok güzel yazılar kaleme almaktadır. Bunlardan biri Yeni Şafak Gazetesi yazarı İbrahim Karagül’dür. Bakın Türkiye’nin yeni dönemde aldığı pozisyonu, geldiği noktayı nasıl değerlendiriyor:

“Çünkü savunma yüzyılı bitti.

Çünkü, savunma yüzyılı bitti.

Çünkü, dilenme yüzyılı bitti.

Çünkü, acizlikler yüzyılı bitti.

Çünkü, başkalarının cephesi olma, başkalarının güvenlik ve çıkarlarına göre pozisyon alma, rol üslenme dönemi bitti. O parantez kapandı.

Artık Batı; ABD ve Avrupa Türkiye ile ilişkilerini Türkiye’nin gerçekleri üzerinden yeniden şekillendirmek zorunda kalacak.

Artık Türkiye değil, onlar kendi ezberlerini terk etmek zorunda kalacak.

Çünkü artık durduramayacakları, eski taktiklerin etki edemeyeceği bir güç var. Eski blöflerin, tehditlerin, şantajların, baskıların, aldatma yöntemlerinin işe yaramayacağı bir gerçek var.

Çünkü Avrupa bizim için büyülü bir hedef değil artık. Çünkü biz kendi adresimizi, kendi yolumuzu, kendi gücümüzü kendimiz belirliyoruz. Engellenemeyen, diz çöktürülemeyen, vesayet altında tutulamayan Türkiye’ye bu yolla gelmelerinin hiçbir karşılığı olmayacak.” İbrahim Karagül, Yeni Şafak, 1 Eylül 2020

Sayın yazarın bu konudaki değerlendirmesi gerçekte çok yerinde. Bir Türk çocuğu olarak böyle duyguları paylaşmamak mümkün değil. Keşke dediği gibi olsaydı her şey…

Türkiye’nin durumu şu anda büyük özellik arz ediyor. Türk Ordusu için “Yavuz’un, Fatih’in, Kanuni”nin” ordusu olduğunu düşünerek kaleme alınan bu yazı bizi yanıltır. Türk Ordusu Ergenekon ve 15 Temmuz tertipleri ile çökertilmiştir. Uçakları kullanacak pilotları, donanmada tatbikat yapacak amiralleri bulamadığımız zamanlar olmuştu. Bana göre şu anda -İbrahim Karagül’ün düşündüğü gibi- Batı aleminin haçlı ittifakını bize saldırmaktan caydıracak bir durumda değiliz. Türkiye’yi böyle bir savaşın içine atmayı düşünen devlet adamlarımızın bir daha düşünmesi lazımdır. Bölgede müttefikimiz bile yoktur. Katar’la, Filistin’le bu iş olmaz. Zaten onlar da uluslararası konularda aleyhimize oy kullanmaktadır.

Böyle bir haçlı saldırısı olursa bana göre Türkiye için büyük bir yıkım olur.

Bundan endişe ederim.

Böyle bir savunmayı, ordumuzun güçlendiği, ekonomimizin güçlendiği, müttefiklerimizin çoğaldığı bir zamana ertelemek gerekir diye düşünüyorum.

Böyle bir zamanda hamaset yapmak, böylesine uçarı duygulara kapılmak son derece yanlıştır. Türk Milleti’ne yeni bir Balkan bozgunu, yeni bir dünya savaşı bozgunu yaşatmaktan kaçınılmalıdır. Anlaşmazlıklar diplomasi yoluyla çözülmeye ve zaman kazanmaya çalışılmalıdır. “İntiharı göze alabilen bir milletiz” söylemlerine kulak asılmamalıdır. Yeni bir istiklal savaşı yapmak zorunda kalmak bu çağda son derece tehlikeli olur.

Allah, ordumuza, devletimize ve milletimize zeval vermesin.

Uyarmak vatan borcumdnur.

Mikdat Topçu

03.09.2020

Dikkat ederseniz 15. Haçlı Seferi için “bekliyoruz!” diye yazdım. Doğu Akdeniz meselesi her an bir yeni haçlı seferinin başlamasına sebep olabilir.

Basından ve televizyon haberlerinden gelişmeleri takip ediyorsunuz. Yine bütün Batı alemi birleşip Türkiye’ye saldırma hesabı içinde. NATO üyesi olduğumuz halde NATO üyesi olan Hıristiyan ülkeler bile bize karşı cephe almış durumda. Hatta stratejik ortağımız olan ABD bile.

Amerika Birleşik Devletleri için; “ABD’nin Türk Milleti ile ve İslam alemi ile müttefik olması mümkün değildir” diye yazmıştım. 2010 yılında yayınlanan kitabımda bu konuyu anlattım. 1950 li yıllardan beri ABD Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni sömürmüştür, kendi emelleri için kullanmıştır. Hala da kullanmaya devam etmiştir. Düşünün ki, savaş yapmak üzere olduğumuz düşmanımıza silah yardımı yapmaktadır. (Kıbrıs Rum kesimine uyguladığı silah ambargosunu kaldırmıştır.) Şu anda NATO müttefiki olan Türkiye toprakları içinde ABD’nin üsleri bulunmaktadır. Mesela; İncirlik. Kürecik! Son derece vahim bir durum. Batı sınırlarımızın hemen ötesinde, Yunanistan toprakları içinde bulunan Dedeağaç’ta üs kurmuş durumda.

Sadece ABD örneğini verdim. Türklerin, Batılı milletler için yapmadığı fedakarlıklar kalmamıştır. Açlıktan ölen İrlanda’ya, Napolyon öncesi Fransız milletine büyük yardımlarımız olmuştur. Görüyoruz ki bu yardımların, bu fedakarlıkların, milletlerarası mücadelelerde hiçbir değeri olmamaktadır.

Türk basınında bazı köşe yazarları hamaset kokan çok güzel yazılar kaleme almaktadır. Bunlardan biri Yeni Şafak Gazetesi yazarı İbrahim Karagül’dür. Bakın Türkiye’nin yeni dönemde aldığı pozisyonu, geldiği noktayı nasıl değerlendiriyor:

“Çünkü savunma yüzyılı bitti.

Çünkü, savunma yüzyılı bitti.

Çünkü, dilenme yüzyılı bitti.

Çünkü, acizlikler yüzyılı bitti.

Çünkü, başkalarının cephesi olma, başkalarının güvenlik ve çıkarlarına göre pozisyon alma, rol üslenme dönemi bitti. O parantez kapandı.

Artık Batı; ABD ve Avrupa Türkiye ile ilişkilerini Türkiye’nin gerçekleri üzerinden yeniden şekillendirmek zorunda kalacak.

Artık Türkiye değil, onlar kendi ezberlerini terk etmek zorunda kalacak.

Çünkü artık durduramayacakları, eski taktiklerin etki edemeyeceği bir güç var. Eski blöflerin, tehditlerin, şantajların, baskıların, aldatma yöntemlerinin işe yaramayacağı bir gerçek var.

Çünkü Avrupa bizim için büyülü bir hedef değil artık. Çünkü biz kendi adresimizi, kendi yolumuzu, kendi gücümüzü kendimiz belirliyoruz. Engellenemeyen, diz çöktürülemeyen, vesayet altında tutulamayan Türkiye’ye bu yolla gelmelerinin hiçbir karşılığı olmayacak.” İbrahim Karagül, Yeni Şafak, 1 Eylül 2020

Sayın yazarın bu konudaki değerlendirmesi gerçekte çok yerinde. Bir Türk çocuğu olarak böyle duyguları paylaşmamak mümkün değil. Keşke dediği gibi olsaydı her şey…

Türkiye’nin durumu şu anda büyük özellik arz ediyor. Türk Ordusu için “Yavuz’un, Fatih’in, Kanuni”nin” ordusu olduğunu düşünerek kaleme alınan bu yazı bizi yanıltır. Türk Ordusu Ergenekon ve 15 Temmuz tertipleri ile çökertilmiştir. Uçakları kullanacak pilotları, donanmada tatbikat yapacak amiralleri bulamadığımız zamanlar olmuştu. Bana göre şu anda -İbrahim Karagül’ün düşündüğü gibi- Batı aleminin haçlı ittifakını bize saldırmaktan caydıracak bir durumda değiliz. Türkiye’yi böyle bir savaşın içine atmayı düşünen devlet adamlarımızın bir daha düşünmesi lazımdır. Bölgede müttefikimiz bile yoktur. Katar’la, Filistin’le bu iş olmaz. Zaten onlar da uluslararası konularda aleyhimize oy kullanmaktadır.

Böyle bir haçlı saldırısı olursa bana göre Türkiye için büyük bir yıkım olur.

Bundan endişe ederim.

Böyle bir savunmayı, ordumuzun güçlendiği, ekonomimizin güçlendiği, müttefiklerimizin çoğaldığı bir zamana ertelemek gerekir diye düşünüyorum.

Böyle bir zamanda hamaset yapmak, böylesine uçarı duygulara kapılmak son derece yanlıştır. Türk Milleti’ne yeni bir Balkan bozgunu, yeni bir dünya savaşı bozgunu yaşatmaktan kaçınılmalıdır. Anlaşmazlıklar diplomasi yoluyla çözülmeye ve zaman kazanmaya çalışılmalıdır. “İntiharı göze alabilen bir milletiz” söylemlerine kulak asılmamalıdır. Yeni bir istiklal savaşı yapmak zorunda kalmak bu çağda son derece tehlikeli olur.

Allah, ordumuza, devletimize ve milletimize zeval vermesin.

Uyarmak vatan borcumdnur.

Mikdat Topçu

03.09.2020